Een stukje historie

Wat is een scoutinggebouw zonder eigen clubgebouw? In feite niets! Natuurlijk kun je vanuit een gehuurde ruimte in een wijkcentrum opkomsten draaien maar daar komt het scoutingspel niet echt uit de verf. Bovendien kun je je spelmateriaal niet goed opbergen en heb je geen ruimte om bijvoorbeeld te pionieren of kampvuur te stoken. Vandaar dat wij al vrij snel na de oprichting van de IJsselgroep een bouwcommissie in het leven hebben geroepen om te werken aan een eigen accommodatie. Dat wij uiteindelijk pas in 2000 ons gebouw hebben kunnen betreden geeft wel aan dat er nogal wat uren is vergaderd, nagedacht en gewerkt voordat ons clubgebouw er stond. Voordat de eerste lading cement werd gestort zijn nogal wat hobbels genomen. Als de eerste bouwcommissie dat in 1993 had geweten……

Het nog onbebouwde terrein. Hier moet ooit een gebouw komen...

Het bouwplan

Het begon allemaal met een verkenning wat wij als IJsselgroep graag zouden willen en wat er in Zwolle-Zuid allemaal mogelijk was. Van een door de gemeente te verhuren boerderij tot de aanschaf van een demontabele bouwkeet als mogelijke overbrugging: het is allemaal de revue gepasseerd, maar we hebben er geen gebruik van gemaakt (en de bouwkeet is weer doorverkocht). Na veel verkenningen en gesprekken met de gemeente kregen wij in het stadspark nabij de IJsselcentrale grond toegewezen. Het bestemmingsplan moest nog wel ‘even’ gewijzigd worden en ook moest er een gebouw komen dat in de omgeving paste, maar grond hadden we!!

De Spanten worden gezet...

De eerste hobbel was wel om met een ontwerp te komen dat in de omgeving paste. De landschapsarchitect wilde graag een eenheid met de omgeving, dus kwamen wij met een ontwerp waarbij het clubgebouw in de omgeving ‘wegzakte’ door het in een heuvel te bouwen, met een dak van gras. Een mooie tekening werd gemaakt maar er kwam een klein kinkje in de kabel: de bouwkosten bedroegen ruim €235.000,- en daar zag onze penningmeester wel wat tegenop. In zijn woorden: ‘een mooi luchtkasteel’. Uit een nadere financiële studie bleek namelijk dat een mooi varkenshok eigenlijk nog wel te betalen was, maar dat het daarna toch echt wel ophield. Wat nu...

Al snel kwamen we tot de conclusie dat de eisen aan het ontwerp tot zeer hoge kosten leidden en wij eigenlijk grote problemen zouden krijgen met de financiering ervan. We starten dan ook een verkennend onderzoek naar mogelijke partners om het gebouw gezamenlijk te gebruiken. Net toen we de hoop op wilden geven vonden we een architect die een edel model ‘varkensschuur’ kon ontwerpen dat ook nog mooi in de omgeving paste! En verder gloorde er ook weer hoop: we waren met verkennende gesprekken bezig met een organisatie die buitenschoolse opvang organiseerde en ruimte zocht in Zwolle-Zuid. Buitenschoolse opvang was voor ons ideaal: op werkdagen, als wij toch nauwelijks in het gebouw waren wilden zij er juist in! Dit opende perspectieven voor ons: zij wilden het gebouw huren waardoor wij een grotere financiële armslag kregen!

Samen met de architect werd een ontwerp gemaakt dat voldeed aan zowel onze eisen, de eisen van buitenschoolse opvang en de eisen van de landschapsarchitect en al snel kregen we groen licht om een vergunning aan te vragen! Nou was dat in principe heel simpel maar door vakantieperiodes en kleine vormfouten heeft dit traject toch nog langer geduurd dan gepland. Maar ach, na ruim vijf jaar actief wachten kon dit er ook nog wel bij.

De financiering

Dat haal je niet even uit je achterzak: ruim €150.000,-! Toch hebben we het voor elkaar gekregen. Een clubgebouw bouwen is net een kip- en ei verhaal: de penningmeester wil weten wat zo’n gebouw kost en een bouwcommissie wil weten wat ze uit mogen geven: dus wie wacht daarbij op wie? Een ingewikkeld traject al met al waarin we regelmatig vast dreigden te lopen. Doordat we een partner hadden gevonden in de vorm van buitenschoolse opvang, kregen we aanmerkelijk meer ruimte: enerzijds omdat fondsen makkelijker mee wilden werken en anderzijds omdat we vanuit de buitenschoolse opvang een subsidie ontvingen. Dit maakte het ook mogelijk om een hypotheek te nemen, zodat we per saldo de bouw konden financieren.

De bouw

Eindelijk, eindelijk! Na lange wachttijd op vergunningen, ontwerptekeningen, offertes van aannemers en natuurlijk geld kwam het eindelijk in zicht: ons eigen gebouw. Om de kosten in de hand te houden hadden we voorzien in een grote mate van zelfwerkzaamheid. Het clubgebouw werd als kaal gebouw neergezet door een hoofdaannemers, waarna wij zelf (ook met inschakeling van installatiebedrijven) de afbouw hebben gedaan: elektra, gas, water en vooral betimmeren, schilderen, betegelen, en inrichten. Al met al een loodzware klus die veel (klus)ouders en betrokken vrijwilligers veel tijd, energie en spierpijn heeft opgeleverd. Maar in mei was het dan zover en konden we ons eerste groepskamp in ons eigen gebouw houden! Na ruim 7 jaar hadden we eindelijk een eigen gebouw.

Overigens: nog steeds wordt er geklust aan ons gebouw. Een klusteam bestaande uit (handige) ouders voert periodiek onderhouds- en kleine verbouwingsklussen uit. Als ouders hiervoor interesse hebben: mail de technische commissie dan kun je onderdeel uit gaan maken van een gezellig klusteam dat ook nog eens dankbaar werk verricht (en dat onder het genot van koffie en aanverwante versnaperingen).